Αετοί, Γλάροι και Κορμοράνοι

Ο χαμένος καιρός

αναζητά ανάπαυση

στο γυμνό κύμα.

Όπως μικρούς

κρυμμένους κόσμους

που ζουν

μές τα κοχύλια

ηρεμος χώρος

στο χρονο

όπου

η μανία των κυμάτων

περνάει κατά μήκος

της ακτής.

Εκεί όνειρα

ετελεύτησαν

συνθλίβησαν

καρδιές ράγισαν

ανομολόγητες

πεθυμιές και στεναγμοί

εσίγησαν

μεταξύ των

αετών των γλάρων

και των κορμοράνων.

Στηρίζω το χέρι μου στο έδαφος

και αισθάνομαι τον κτύπο της καρδιάς τους

ενώ ο αναστεναγμός του αέρα

χαϊδεύει την αδρανή άμμο.

Κλείνω τα μάτια μου προς το θόρυβο

και ακολουθώ εκείνα τα τολμηρά φώτα

που με ένα ζεστό

και ήσυχο τρόπο

πηγαίνουν στη γη

ξανά στο ξύπνημα της ζωής

Στην απουσία σας

το σιωπηλό στόμα μου

όνειρα λόγια που χορεύουν

άνυδρα χάδια

εύθραυστης ομορφιάς

στο λευκό σας δέρμα

Διαφανείς ψίθυροι

φωνάζοντας το όνομά σας

πριν χαθεί

στην αργή άβυσσο του χρόνου.

Αετοί, Γλάροι και Κορμοράνοι

Ο χαμένος καιρός

αναζητά ανάπαυση

στο γυμνό κύμα.

Όπως μικρούς

κρυμμένους κόσμους

που ζουν

μές τα κοχύλια

ηρεμος χώρος

στο χρονο

όπου

η μανία των κυμάτων

περνάει κατά μήκος

της ακτής.

Εκεί όνειρα

ετελεύτησαν

συνθλίβησαν

καρδιές ράγισαν

ανομολόγητες

πεθυμιές και στεναγμοί

εσίγησαν

μεταξύ των

αετών των γλάρων

και των κορμοράνων.

Στηρίζω το χέρι μου στο έδαφος

και αισθάνομαι τον κτύπο της καρδιάς τους

ενώ ο αναστεναγμός του αέρα

χαϊδεύει την αδρανή άμμο.

Κλείνω τα μάτια μου προς το θόρυβο

και ακολουθώ εκείνα τα τολμηρά φώτα

που με ένα ζεστό

και ήσυχο τρόπο

πηγαίνουν στη γη

ξανά στο ξύπνημα της ζωής

Στην απουσία σας

το σιωπηλό στόμα μου

όνειρα λόγια που χορεύουν

άνυδρα χάδια

εύθραυστης ομορφιάς

στο λευκό σας δέρμα

Διαφανείς ψίθυροι

φωνάζοντας το όνομά σας

πριν χαθεί

στην αργή άβυσσο του χρόνου.

Η ατέρμονη δύναμη του μίσους

Δύναμη οργής, οδυνηρή οργή

Το πέπλο της εξαπάτησης της εχθρότητας

είναι το κατώφλι της παραφροσύνης

Η ατέρμονη δύναμη του μίσους,

ο φόβος, οι σκοτεινές σφαίρες

Απογοητευμένη ύπαρξη,

Δείγμα του σκότους.

Αόριστες ενέργειες

μιας ατέλειωτης τύφλωσης.

Τα μάτια δεν βλέπουν,

τα αστέρια αναδιατάσσονται

Τα δάκρυα του αίματός μας

τρέχουν από τους κρουνούς

της ψυχής μας.

Οι αμφιβολίες σιωπούν

προσπαθώντας να

καρπωθούν τα πεδία

της άγνοιας και των ψεμάτων.

Η κραυγή του πόνου,

Περνώντας από τα δάκρυα

Σκονισμένα από δάκρυα

τα υδροχιτώνια της

ψυχής μας.

Ανυπόμονος στον κόσμο,

περιπλανιέμαι τώρα

προσπαθώ να ρίξω φως

σε αυτό το μέρος των μυστηρίων

Η αλήθεια πονάει.

Ο χρόνος αποκρύπτεται εσφαλμένα.

και εμφανίζεται

σε κατακερματισμένη

μορφή.

Η ατέρμονη δύναμη του μίσους

Δύναμη οργής, οδυνηρή οργή

Το πέπλο της εξαπάτησης της εχθρότητας

είναι το κατώφλι της παραφροσύνης

Η ατέρμονη δύναμη του μίσους,

ο φόβος, οι σκοτεινές σφαίρες

Απογοητευμένη ύπαρξη,

Δείγμα του σκότους.

Αόριστες ενέργειες

μιας ατέλειωτης τύφλωσης.

Τα μάτια δεν βλέπουν,

τα αστέρια αναδιατάσσονται

Τα δάκρυα του αίματός μας

τρέχουν από τους κρουνούς

της ψυχής μας.

Οι αμφιβολίες σιωπούν

προσπαθώντας να

καρπωθούν τα πεδία

της άγνοιας και των ψεμάτων.

Η κραυγή του πόνου,

Περνώντας από τα δάκρυα

Σκονισμένα από δάκρυα

τα υδροχιτώνια της

ψυχής μας.

Ανυπόμονος στον κόσμο,

περιπλανιέμαι τώρα

προσπαθώ να ρίξω φως

σε αυτό το μέρος των μυστηρίων

Η αλήθεια πονάει.

Ο χρόνος αποκρύπτεται εσφαλμένα.

και εμφανίζεται

σε κατακερματισμένη

μορφή.

Oμίχλη της λήθης

H υπομονή τήκεται γρήγορα

σε επιταχυνόμενο ρυθμό

Από την ρητορική τοξικής σύντηξης

και τις αντίστροφα

ψευδείς στρεβλώσεις

Μια τεράστια σφαίρα ανισότητας

Συγκρούεται σε ένα ανθρώπινο τσουνάμι

Στα μαζικά διαδηλωτικά κύματα

Κανόνας από φόβο και εκφοβισμό

Προξενώντας σκόπιμα διαίρεση

Με αναρχικές οθόνες

Με μίσος σφυρήλατο

Η αυξανόμενη παλίρροια

της καταφανής στενότητας.

Είναι το περίεργο μονοπάτι

που δεν έχω πάρει ποτέ πριν

Η ζωή μπορεί να είναι ένα

μονοπάτι του χάους.

Πότε άρχισα να χάνω τη σφρίγη μου

πότε φαινόταν ότι όλα πήγαν μάταια;

όταν η παρηγοριά έγινε

το πράγμα του παρελθόντος;

και πώς δολοφόρησα το υπόλοιπο μου;

Η ηλιακή ηρεμία

χάνεται στη σκόνη του μυαλού,

ημέρες φέρουν το βάρος της ψυχής

τυλιγμένες στην ομίχλη της λήθης

στην αλήθεια των προσδοκιών

εκεί από όπου αρχίζει

η θλίψη των καρδιών,

Το αίμα τρέχει

από το σώμα στο κενό

εγκλωβισμένο στο σύνολό του

σε βαρυτική έλξη

απο μεγάλες ψευδείς επιθυμίες.

Oμίχλη της λήθης

H υπομονή τήκεται γρήγορα

σε επιταχυνόμενο ρυθμό

Από την ρητορική τοξικής σύντηξης

και τις αντίστροφα

ψευδείς στρεβλώσεις

Μια τεράστια σφαίρα ανισότητας

Συγκρούεται σε ένα ανθρώπινο τσουνάμι

Στα μαζικά διαδηλωτικά κύματα

Κανόνας από φόβο και εκφοβισμό

Προξενώντας σκόπιμα διαίρεση

Με αναρχικές οθόνες

Με μίσος σφυρήλατο

Η αυξανόμενη παλίρροια

της καταφανής στενότητας.

Είναι το περίεργο μονοπάτι

που δεν έχω πάρει ποτέ πριν

Η ζωή μπορεί να είναι ένα

μονοπάτι του χάους.

Πότε άρχισα να χάνω τη σφρίγη μου

πότε φαινόταν ότι όλα πήγαν μάταια;

όταν η παρηγοριά έγινε

το πράγμα του παρελθόντος;

και πώς δολοφόρησα το υπόλοιπο μου;

Η ηλιακή ηρεμία

χάνεται στη σκόνη του μυαλού,

ημέρες φέρουν το βάρος της ψυχής

τυλιγμένες στην ομίχλη της λήθης

στην αλήθεια των προσδοκιών

εκεί από όπου αρχίζει

η θλίψη των καρδιών,

Το αίμα τρέχει

από το σώμα στο κενό

εγκλωβισμένο στο σύνολό του

σε βαρυτική έλξη

απο μεγάλες ψευδείς επιθυμίες.

Ναός του χρόνου οι αισθήσεις

Αισθανθείτε τη διαίσθηση

αισθανθείτε την ένωση

αισθανθείτε το λεπτό κενό 

στις πόρτες της συμφωνίας

όπου αρχίζουν οι αναμνήσεις.

Ναός του χρόνου οι αισθήσεις.

στην κορυφή της νύχτας

υπνωτιστική ακινησία

παντού διαχεόμενη.

τα πρόσωπα ξεθωριάζουν

και η σκηνή ανοίγει 

στον θεατή.

Ημίσεια ζωή

στο κενό του νέου.

Εκμηδενίζεται η

αντίληψη των χρόνων.

Διάχυτο φως έξω

Σκοτάδι μέσα

μια άχρηστη κίνηση

στο σύνολο της

ατελείωτης διέλευσης.

Διανοητικές στρεβλώσεις

σκουριασμένων μυαλών

καμμένα εγκεφαλικά

τεταρτημόρια

απίθανες αρχέγονες αναδιπλώσεις

λαμβάνου χώρα στην

ζοφερή στην ήσυχη σιωπή.