Η δύναμη των υποσχέσεων


Χωρίς όρια ή παραχωρήσεις.


το πάθος εμφανίστηκε


στον ίλιγγο της αφής και της επαφής.


Αισθάνεται ότι το αίμα βράζει


και χάνεται μέσα στον ανεμοστρόβιλο


των αναμνήσεων.


Οι άκρες του δρόμου


δεν συναντιούνται ποτέ,


αλλά στη μνήμη


του χρόνου


κάθε κομμάτι γης γεμάτο ιδρώτα,


γέλια, δάκρυα και απουσίες,


συνθέτουν την ιστορία


που μας δίνει η ζωή


με εκείνα τα αξέχαστα όντα που το περνούν.


Προσπάθησα να σπάσω τα παλιά μοτίβα που έχουν


καταστραφεί από χρόνια σιγασμένες σιωπές


και κραυγές που περιέχονται σε βρώμικα σεντόνια


εκεί που προσπάθησε να επαναστατήσει το παρελθόν.


Με μια κραυγή ελευθερίας, σχεδόν μια


κραυγή που χτυπιόταν από την οργή των


αλυσίδων και των ριγμάτων,


υποβαθμισμένη από ενοχή και προκατάληψη,


Τότε η δύναμη των υποσχέσεων


επέστρεψε σε μένα για να κοιμήσει το όνειρο της


απόλυτης αιωνιότητας




Η δύναμη των υποσχέσεων


Χωρίς όρια ή παραχωρήσεις.


το πάθος εμφανίστηκε


στον ίλιγγο της αφής και της επαφής.


Αισθάνεται ότι το αίμα βράζει


και χάνεται μέσα στον ανεμοστρόβιλο


των αναμνήσεων.


Οι άκρες του δρόμου


δεν συναντιούνται ποτέ,


αλλά στη μνήμη


του χρόνου


κάθε κομμάτι γης γεμάτο ιδρώτα,


γέλια, δάκρυα και απουσίες,


συνθέτουν την ιστορία


που μας δίνει η ζωή


με εκείνα τα αξέχαστα όντα που το περνούν.


Προσπάθησα να σπάσω τα παλιά μοτίβα που έχουν


καταστραφεί από χρόνια σιγασμένες σιωπές


και κραυγές που περιέχονται σε βρώμικα σεντόνια


εκεί που προσπάθησε να επαναστατήσει το παρελθόν.


Με μια κραυγή ελευθερίας, σχεδόν μια


κραυγή που χτυπιόταν από την οργή των


αλυσίδων και των ριγμάτων,


υποβαθμισμένη από ενοχή και προκατάληψη,


Τότε η δύναμη των υποσχέσεων


επέστρεψε σε μένα για να κοιμήσει το όνειρο της


απόλυτης αιωνιότητας




Η αιώνια κληρονομιά του ίχνους


Υπάρχω για να ζω

μέσα στην ανυπαρξία του Σύμπαντος.

Αφήνω τον εαυτό μου να καθοδηγείται

από τα μονοπάτια της ευχαρίστησης,

από τα μονοπάτια που με κάνουν ελεύθερο.

Χωρίς Επιλογή.

Εκεί μέσα από το σκοτάδι

όπου το φως γίνεται αμαρτία,

μια ιερή αμαρτία που γίνεται

η αφοσίωσή μου και η λατρεία μου.

Αυτή η αιώνια κληρονομιά του ίχνους

το κίνητρο και η απόδοση των ορίων μου.

Εκεί μέσα στις βαθύτερες ρίζες σε μια ευημερούσα γη,

με εφικτά όνειρα και αποδεδειγμένες πραγματικότητες.

Εκεί υπάρχω στα βαθιά νερά που γίνονται γαλήνια,

στους τυρβώδεις ανέμους που γίνονται αεράκι.

Σβήνω τη φωτιά μου

στους χάλιτους των ιερών στιγμάτων.

Μια διαρκής επικοινωνία

για την ανάσταση της ψυχής μου.





Copyright ® Evaggelos Iliopoulos
Συμβολαιογραφική Πράξη Κατοχύρωσης Δικαιωμάτων 8864
All Rights Reserved

Η αιώνια κληρονομιά του ίχνους


Υπάρχω για να ζω

μέσα στην ανυπαρξία του Σύμπαντος.

Αφήνω τον εαυτό μου να καθοδηγείται

από τα μονοπάτια της ευχαρίστησης,

από τα μονοπάτια που με κάνουν ελεύθερο.

Χωρίς Επιλογή.

Εκεί μέσα από το σκοτάδι

όπου το φως γίνεται αμαρτία,

μια ιερή αμαρτία που γίνεται

η αφοσίωσή μου και η λατρεία μου.

Αυτή η αιώνια κληρονομιά του ίχνους

το κίνητρο και η απόδοση των ορίων μου.

Εκεί μέσα στις βαθύτερες ρίζες σε μια ευημερούσα γη,

με εφικτά όνειρα και αποδεδειγμένες πραγματικότητες.

Εκεί υπάρχω στα βαθιά νερά που γίνονται γαλήνια,

στους τυρβώδεις ανέμους που γίνονται αεράκι.

Σβήνω τη φωτιά μου

στους χάλιτους των ιερών στιγμάτων.

Μια διαρκής επικοινωνία

για την ανάσταση της ψυχής μου.





Copyright ® Evaggelos Iliopoulos
Συμβολαιογραφική Πράξη Κατοχύρωσης Δικαιωμάτων 8864
All Rights Reserved

Υπάρχουν στιγμές...


Υπάρχουν στιγμές


απο φωνές χιλίων δακρύων


εκεί που μετασχηματίζεται η μνήμη


σε ένα αχνό φως στη μέση


του πουθενά.


Εκεί που το φεγγάρι με αργούς ρυθμούς


κόβει με αόρατο δόρυ τη λήθη.


Υπάρχουν στιγμές


που ο βουβός πόνος της απουσίας σου


αντανακλά την ταλαιπωρία


μιας καρδιάς που βρίσκεται 


σε κώμα.


Υπάρχουν στιγμές


στις οποίες η μνήμη


περνάει μαζί με τον άνεμο


τα δύσβατα κανάλια της αγωνίας.


Υπάρχουν στιγμές


γεμάτες απόκρυφες αυταπάτες


μια απώλεια χρόνου στην


απομνημονευτική απομόνωση


απο τις αυτο-υπνωτικές δόσεις μιας


εξαγριωμένης ψύχωσης.


Υπάρχουν στιγμές


που αλλάζουν την άσωτη και τη


γνωστική δυσαρέσκεια.


Υπάρχουν στιγμές


ως εμφυτευμένες αντιδράσεις


ενός παραλυτικού σώματος.


Υπάρχουν στιγμές


που αφέθηκαν 


σε κατάσταση


πλήρους κατοχής


εκεί που η μονοτονία


βρυχάται


και η πείνα πονάει


απο την περιπλάνηση


ανάμεσα στην μελαγχολία


και στα ταραγμένα


αποθέματα της ψυχής.





Υπάρχουν στιγμές...





Copyright ® Evaggelos Iliopoulos


All rights reserved

Υπάρχουν στιγμές...


Υπάρχουν στιγμές


απο φωνές χιλίων δακρύων


εκεί που μετασχηματίζεται η μνήμη


σε ένα αχνό φως στη μέση


του πουθενά.


Εκεί που το φεγγάρι με αργούς ρυθμούς


κόβει με αόρατο δόρυ τη λήθη.


Υπάρχουν στιγμές


που ο βουβός πόνος της απουσίας σου


αντανακλά την ταλαιπωρία


μιας καρδιάς που βρίσκεται 


σε κώμα.


Υπάρχουν στιγμές


στις οποίες η μνήμη


περνάει μαζί με τον άνεμο


τα δύσβατα κανάλια της αγωνίας.


Υπάρχουν στιγμές


γεμάτες απόκρυφες αυταπάτες


μια απώλεια χρόνου στην


απομνημονευτική απομόνωση


απο τις αυτο-υπνωτικές δόσεις μιας


εξαγριωμένης ψύχωσης.


Υπάρχουν στιγμές


που αλλάζουν την άσωτη και τη


γνωστική δυσαρέσκεια.


Υπάρχουν στιγμές


ως εμφυτευμένες αντιδράσεις


ενός παραλυτικού σώματος.


Υπάρχουν στιγμές


που αφέθηκαν 


σε κατάσταση


πλήρους κατοχής


εκεί που η μονοτονία


βρυχάται


και η πείνα πονάει


απο την περιπλάνηση


ανάμεσα στην μελαγχολία


και στα ταραγμένα


αποθέματα της ψυχής.





Υπάρχουν στιγμές...





Copyright ® Evaggelos Iliopoulos


All rights reserved