Oνειρα από πυρίτιο

Ηταν μια ακολουθία 

λέξεων 

Μέσα από τις 

πεζοπορικές άμμους 

Με όνειρα από πυρίτιο

και 

αποτυχημένες εξεγέρσεις του νού.

Πόσο ψηλά 

Ήταν η παλίρροια 

Την ώρα 

που γλίστρησα 

Στο δρόμο για την

Επιστροφή.

Ιχνηλάτισα 

ανήλιαγα μονοπάτια

πυρώθηκα απο 

ηλιοβασιλέματα

της ψυχής σου.

Βιτρώ κομμάτια

σπασμένη η ψυχή σου

Είμαι ακόμα εδώ

Περπατώ αυτές 

τις γκρίζες κρυες αίθουσες

της αναμονής με τα

ψυχρόλευκα φώτα

και τους διαδρόμους

ντυμένους σε άσπρο

και μαύρο πλακάκι

ατέλειωτες συγχωρητικές

διαδρομές.

Περπατώ στο πλευρό σου

για άλλη μια μέρα

για να ξεκλέψω

μια ακόμα διάρκεια ζωής

Μαζί σου…