Μοναχικός γυρνά ξανά ο διάβάτης
κιρτή φιγούρα
στ αμπέχονο της μοναξιάς του
τυλιγμένος.
Αχνη λευκή
στα πόδια του η λήθη
και στην ψυχή του
τ’ονειρο
χτυπάει στ αφρισμένου κύματος
την δίνη.
Ακροβατεί ανάμεσα
σε γή και ουρανό
και λυτρωμένος
μας καλέι
στ’ονείρου του
την άκρη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου