Ναός του χρόνου οι αισθήσεις

Αισθανθείτε τη διαίσθηση

αισθανθείτε την ένωση

αισθανθείτε το λεπτό κενό 

στις πόρτες της συμφωνίας

όπου αρχίζουν οι αναμνήσεις.

Ναός του χρόνου οι αισθήσεις.

στην κορυφή της νύχτας

υπνωτιστική ακινησία

παντού διαχεόμενη.

τα πρόσωπα ξεθωριάζουν

και η σκηνή ανοίγει 

στον θεατή.

Ημίσεια ζωή

στο κενό του νέου.

Εκμηδενίζεται η

αντίληψη των χρόνων.

Διάχυτο φως έξω

Σκοτάδι μέσα

μια άχρηστη κίνηση

στο σύνολο της

ατελείωτης διέλευσης.

Διανοητικές στρεβλώσεις

σκουριασμένων μυαλών

καμμένα εγκεφαλικά

τεταρτημόρια

απίθανες αρχέγονες αναδιπλώσεις

λαμβάνου χώρα στην

ζοφερή στην ήσυχη σιωπή.

Ναός του χρόνου οι αισθήσεις

Αισθανθείτε τη διαίσθηση

αισθανθείτε την ένωση

αισθανθείτε το λεπτό κενό 

στις πόρτες της συμφωνίας

όπου αρχίζουν οι αναμνήσεις.

Ναός του χρόνου οι αισθήσεις.

στην κορυφή της νύχτας

υπνωτιστική ακινησία

παντού διαχεόμενη.

τα πρόσωπα ξεθωριάζουν

και η σκηνή ανοίγει 

στον θεατή.

Ημίσεια ζωή

στο κενό του νέου.

Εκμηδενίζεται η

αντίληψη των χρόνων.

Διάχυτο φως έξω

Σκοτάδι μέσα

μια άχρηστη κίνηση

στο σύνολο της

ατελείωτης διέλευσης.

Διανοητικές στρεβλώσεις

σκουριασμένων μυαλών

καμμένα εγκεφαλικά

τεταρτημόρια

απίθανες αρχέγονες αναδιπλώσεις

λαμβάνου χώρα στην

ζοφερή στην ήσυχη σιωπή.

Πρίγκιπας των παλιρροιών

Κάθε εμπειρία είναι ένα

 κομμάτι της ιστορίας μου

και κάθε ιστορία

είναι ένα αντίο

 στο προηγούμενο

κάθε πρόσωπο μου

ένα τατουάζ από το οποίο 

έχει απομείνει κάτι και μόνο

 ό, τι ένας θησαυρός παραμένει.

 Αισθάνομαι κάθε στιγμή 

κάθε όνειρο μου να εκπληρώνεται

 κάθε άσεμνο φιλί 

του συνηθισμένου …

 είμαι νέος παρά την ωριμότητά μου

 είμαι η αφόρητη ελαφρότητα της ύπαρξης

 Ξεκουράζεται στο στήθος μου

 ο πρίγκιπας των παλιρροιών …

 η γλυκιά μου αφύπνιση… 

Πρίγκιπας των παλιρροιών

Κάθε εμπειρία είναι ένα

 κομμάτι της ιστορίας μου

και κάθε ιστορία

είναι ένα αντίο

 στο προηγούμενο

κάθε πρόσωπο μου

ένα τατουάζ από το οποίο 

έχει απομείνει κάτι και μόνο

 ό, τι ένας θησαυρός παραμένει.

 Αισθάνομαι κάθε στιγμή 

κάθε όνειρο μου να εκπληρώνεται

 κάθε άσεμνο φιλί 

του συνηθισμένου …

 είμαι νέος παρά την ωριμότητά μου

 είμαι η αφόρητη ελαφρότητα της ύπαρξης

 Ξεκουράζεται στο στήθος μου

 ο πρίγκιπας των παλιρροιών …

 η γλυκιά μου αφύπνιση… 

Χαμένες μικρές Ατλαντίδες

Ψηλαφώ το θαύμα στις νύχτες σας

και αποκρυπτογραφώ 

τις εκλείψεις του χρόνου

να ανεβαίνουν μέσα από τις σκιές

κάτω από την ανυψωμένη σιωπή.

Από τις καταιγίδες της νύχτας,

κλειδιά λουκέτου τήξης

χαμένες μικρές Ατλαντίδες

εκεί που δεν υπάρχει η ζεύξη

των πόλων.

Εκεί που το βόρειο σέλας

δεν δίνει τα υπέροχα

χρωματά του.

Εκεί κάνω αναρρίχιση

στις σκάλες των ονείρων

στα απομονωμένα

τσιμπίματα του απείρου

σφίγγοντας τον εαυτό μου

στην παρένθεση του ρήματός

σας.

Εκεί αποδεσμέυω την αποχή σας

και ελευθερώνω τις αμφιβολίες σας.

Εκεί 

σε αυτο το αβέβαιο στερέωμα

ηχεί ο ήχος συναυλιών σας

εκεί παρατηρώ

χίμαιρες να

ξεκουράζονται στη σκιά

στο παρασκήνιο του

παρελθόντος σας.

Χαμένες μικρές Ατλαντίδες

Ψηλαφώ το θαύμα στις νύχτες σας

και αποκρυπτογραφώ 

τις εκλείψεις του χρόνου

να ανεβαίνουν μέσα από τις σκιές

κάτω από την ανυψωμένη σιωπή.

Από τις καταιγίδες της νύχτας,

κλειδιά λουκέτου τήξης

χαμένες μικρές Ατλαντίδες

εκεί που δεν υπάρχει η ζεύξη

των πόλων.

Εκεί που το βόρειο σέλας

δεν δίνει τα υπέροχα

χρωματά του.

Εκεί κάνω αναρρίχιση

στις σκάλες των ονείρων

στα απομονωμένα

τσιμπίματα του απείρου

σφίγγοντας τον εαυτό μου

στην παρένθεση του ρήματός

σας.

Εκεί αποδεσμέυω την αποχή σας

και ελευθερώνω τις αμφιβολίες σας.

Εκεί 

σε αυτο το αβέβαιο στερέωμα

ηχεί ο ήχος συναυλιών σας

εκεί παρατηρώ

χίμαιρες να

ξεκουράζονται στη σκιά

στο παρασκήνιο του

παρελθόντος σας.

Η ευθραυστότητα της λογικής

Τόσοι χοροί 

ανάμεσα στα υγρά βλέφαρα,

που ξεχνούν τις φαντασιώσεις

σπασμένες αγκαλιές,

χωρίς ανθρωπιά

και μια λαγνεία

υπερβολική

και ανεξέλεγκτη

η οποία προσπαθεί 

πάνω σε λερωμένα 

και υγρά σεντόνια

να αποθέσει τους

πόθους της.

Σπασμένα ρείθρα

ψυχών ερειπωμένων

ρυξικελεύθες κραυγές

για ενα τίποτα…

Δυσαρεστημένα ένστικτα

με δονήσεις στην ψεύτικη

εφήμερη αταξία.

Η διαφάνεια που διαπερνά 

τα λόγια μου,

τις ρίζες του

κόσμου

που αναπτύσσονται στον αέρα,

κρυφή αδράνεια

που περνά μέσα από τις φλέβες

και φλεβοτομημένα χνάρια

επικοινωνώντας 

με τις αισθήσεις μου

κάνοντας παρουσία,

την κάθε απουσία σας,

μια ανακωχή στη μοίρα,

μια γρήγορη ματιά

στην ευθραυστότητα

της λογικής…

Η ευθραυστότητα της λογικής

Τόσοι χοροί 

ανάμεσα στα υγρά βλέφαρα,

που ξεχνούν τις φαντασιώσεις

σπασμένες αγκαλιές,

χωρίς ανθρωπιά

και μια λαγνεία

υπερβολική

και ανεξέλεγκτη

η οποία προσπαθεί 

πάνω σε λερωμένα 

και υγρά σεντόνια

να αποθέσει τους

πόθους της.

Σπασμένα ρείθρα

ψυχών ερειπωμένων

ρυξικελεύθες κραυγές

για ενα τίποτα…

Δυσαρεστημένα ένστικτα

με δονήσεις στην ψεύτικη

εφήμερη αταξία.

Η διαφάνεια που διαπερνά 

τα λόγια μου,

τις ρίζες του

κόσμου

που αναπτύσσονται στον αέρα,

κρυφή αδράνεια

που περνά μέσα από τις φλέβες

και φλεβοτομημένα χνάρια

επικοινωνώντας 

με τις αισθήσεις μου

κάνοντας παρουσία,

την κάθε απουσία σας,

μια ανακωχή στη μοίρα,

μια γρήγορη ματιά

στην ευθραυστότητα

της λογικής…

Ηχώ ενος εφήμερου Χρόνου

Ο σπόρος πάντα βλασταίνει …

Πέρα από τον λήθαργο και

Από τις ομίχλες.

Απορρέει απελευθερωμένος

και με τα ασημένια του φτερά,

αισθάνεται το υγρό χώμα

που είναι φυτευμένος

εκεί που δονείται,

η ροή του Σϋμπαντος.

Από εκείνο το άπειρο μέρος

που με κάνει να τρέμω

Πλημμυρίζοντας

τις αισθήσεις μου,

σαν την ηχώ μιας στιγμής

ενος εφήμερου χρόνου.

Ηχώ ενος εφήμερου Χρόνου

Ο σπόρος πάντα βλασταίνει …

Πέρα από τον λήθαργο και

Από τις ομίχλες.

Απορρέει απελευθερωμένος

και με τα ασημένια του φτερά,

αισθάνεται το υγρό χώμα

που είναι φυτευμένος

εκεί που δονείται,

η ροή του Σϋμπαντος.

Από εκείνο το άπειρο μέρος

που με κάνει να τρέμω

Πλημμυρίζοντας

τις αισθήσεις μου,

σαν την ηχώ μιας στιγμής

ενος εφήμερου χρόνου.

Μελωδίες του ανέμου

Κάθε λέξη φέρνει μαζί της

Μια προσωρινή αφή

Λίγο ανήσυχο φως που

βαδίζει αήττητο

και παρασύρεται απο τις

μελωδίες του ανέμου.

Μικρές αναπνοές.

Μικρές σημειώσεις.

Γυμνή καρδιά

Περιστρέφετε

όπως ένα πλοίο

βυθίζοντας τα νοήματα

στην παχιά ομίχλη..

Μελωδίες του ανέμου

Κάθε λέξη φέρνει μαζί της

Μια προσωρινή αφή

Λίγο ανήσυχο φως που

βαδίζει αήττητο

και παρασύρεται απο τις

μελωδίες του ανέμου.

Μικρές αναπνοές.

Μικρές σημειώσεις.

Γυμνή καρδιά

Περιστρέφετε

όπως ένα πλοίο

βυθίζοντας τα νοήματα

στην παχιά ομίχλη..

Δρασκελώντας το διάσελο του Κόσμου

Περνώντας τον ορίζοντα,

η σιωπή αυτού

που δεν μιλήσε χάνεται,

οι λέξεις που κλείνουν

και εκείνα που είπαν

και κανείς δεν άκουσε …

Περνώντας τον ορίζοντα,

Υπάρχει το μονοπάτι

που δεν περπατήσαμε ποτέ,

και αυτά που αφήσαμε για πάντα …

Περνώντας τον ορίζοντα,

υπάρχουν γέλια

και ευτυχισμένες στιγμές,

τα δάκρυα που προήλθαν

από την ψυχή

και την αβεβαιότητα …

Η διαφυγή στον ορίζοντα

είναι νοσταλγία,

από αυτό που

θεωρούσαμε δυνατό,

από τα μέρη που

δεν πήγαμε ποτέ,

των φόβων

που μας έκλεισαν τόση ζωή …

Ναι, δραπετεύοντας

στον ορίζοντα,

μερικές φορές

χάνουμε τον εαυτό μας

όταν ξεχνάμε

ότι κάθε στιγμή είναι ιερή.

Αλλά πέρα ​​από τον ορίζοντα,

υπάρχει η μονη αλήθεια

η Αγάπη.

Πέρα απο τα Ηλισιανά Πεδία

στο τέλος του δρόμου

Η αγάπη,

το μόνο

πραγματικό πράγμα,

το μοναδικό πολυετές

το μόνο αληθινό,

ξύπνημα από αιώνες ονείρων,

το φως που φωτίζει όλα …

Δρασκελώντας το διάσελο του Κόσμου

Περνώντας τον ορίζοντα,

η σιωπή αυτού

που δεν μιλήσε χάνεται,

οι λέξεις που κλείνουν

και εκείνα που είπαν

και κανείς δεν άκουσε …

Περνώντας τον ορίζοντα,

Υπάρχει το μονοπάτι

που δεν περπατήσαμε ποτέ,

και αυτά που αφήσαμε για πάντα …

Περνώντας τον ορίζοντα,

υπάρχουν γέλια

και ευτυχισμένες στιγμές,

τα δάκρυα που προήλθαν

από την ψυχή

και την αβεβαιότητα …

Η διαφυγή στον ορίζοντα

είναι νοσταλγία,

από αυτό που

θεωρούσαμε δυνατό,

από τα μέρη που

δεν πήγαμε ποτέ,

των φόβων

που μας έκλεισαν τόση ζωή …

Ναι, δραπετεύοντας

στον ορίζοντα,

μερικές φορές

χάνουμε τον εαυτό μας

όταν ξεχνάμε

ότι κάθε στιγμή είναι ιερή.

Αλλά πέρα ​​από τον ορίζοντα,

υπάρχει η μονη αλήθεια

η Αγάπη.

Πέρα απο τα Ηλισιανά Πεδία

στο τέλος του δρόμου

Η αγάπη,

το μόνο

πραγματικό πράγμα,

το μοναδικό πολυετές

το μόνο αληθινό,

ξύπνημα από αιώνες ονείρων,

το φως που φωτίζει όλα …

Αγγιγμα Ψυχής

Εχω περπατήσει

το μονοπάτι της ζωής,

είδα τον ήλιο να ανατέλει

στις φαιδρυάδες πέτρες

άκουσα χρησμούς

και απολλώνειους διθυράμβους.

Περπάτησα αυτό το ανήλιαγο

μονοπάτι της ζωής

μεταξύ σκύλας και χαρυβδης

Έψαξα το πεπρωμένο μου

Ποτέ δεν απέφυγα τις μάχες,

Παρουσίασα

το γυμνό στήθος μου

χωρίς φόβο,

Συνήθως περπατούσα

χωρίς πανοπλία …

Ήμουν ένας κένταυρος,

Καταστρέψα

τους αντιπάλους

χωρίς έλεος,

Αλλά δεν θέλω πια

Δεν θέλω και πάλι τον πόλεμο

Αξίζει τώρα

την εσωτερική μου ειρήνη

να βρω

Αντ ‘αυτού,

Θέλω μόνο τα χρώματα μου

να φτάσουν στον ουρανό,

ρέοντας όπως τα ποτάμια,

αγγίζοντας τις καρδιές

επουλώνοντας πληγές

Δεν θέλω να κερδίσω

τον κόσμο πια

Δεν πιστεύω

στα παραπλανητικά

φώτα της κοινωνίας,

Είμαι ήδη μακριά

πέρα από την ψευδαίσθηση

ότι μας πωλούν ως αλήθεια,

πέρα από τους φόβους

με τους οποίους

μας χειραγωγούν,

Ως εκ τούτου,

η ανακάλυψη της τελειότητας

των έργων του Θεού

είναι η ανταμοιβή μου,

συγχώνευση

με την αγιότητα της φύσης

και εξεύρεση ειρήνης

είναι ο τελευταίος προορισμός μου …